Dierenzegen in Megen en 's-Hertogenbosch

donderdag 4 oktober 2018

Duizenden dieren – waaronder méér dan 20 duizend bijen – hadden zich met hun baasje verzameld in de tuin van stadsklooster San Damiano. Zij waren gekomen om het feest van Franciscus te vieren en op deze werelddierendag Gods zegen te ontvangen. In zijn inleidende woorden sprak gardiaan Hans van Bemmel over de band van Franciscus met de schepping en vervolgde met: “De schepping is ons gegeven en het is aan ons om daar zorgvuldig om te gaan. We moeten de aarde niet uitputten en ieder schepsel respecteren. Vandaag zijn het vooral de dieren die in het middelpunt staan. Maar als we de dieren zegenen, dan zegenen wij eigenlijk de band van het ‘baasje’ en zijn dier. De liefde tussen mens en dier wordt door God bekrachtigd en zij zijn daarmee een zegen voor elkaar”.

Ook in de tuin van het Minderbroedersklooster St. Antonius te Megen verzamelden zich een flink aantal dieren met - aldus br. Theo van Adrichem - "hun begeleider". Theo vertelde enkele verhalen van Franciscus en de dieren en vertelde dat hij de band tussen dier en begeleider ging zegenen. Daarom geen "baasje" vandaag! Elf honden, twee katten, twee papegaaien, een kwartel en twee knuffels waren dit jaar van de partij. Na iedere zegen gaf Theo de begeleiders als herinnering een afbeelding van het beeld 'Saint Francis and the birds' van Frederik Franck uit de Megense kloostertuin mee.

Bij iedere zegening vertelde de ‘eigenaar’ op verzoek van Hans in 's Hertogenbosch en Theo in Megen, iets over de relatie tussen haar of hem met het meegebrachte dier. Het waren soms heel aandoenlijke verhalen. Na het overlijden van een dierbare was zijn hondje zijn enige toeverlaat. Voor de meesten was zo’n huisdier een deel van zijn of haar leven geworden; het hoorde er helemaal bij, was onderdeel van het gezin. Ook al is het dier blind of dementerend of heel erg oud, het blijft hoe dan ook een ‘maatje voor het leven’. Voor de imkers was het houden en zorgen voor bijen uitdrukking van hun verbondenheid met de natuur “zeker op deze prachtige plek in de kloostertuin, zo midden in de stad ('s Hertogenbosh, red.)”. De Megense kwartel leefde apart van de andere kwartels, want ze was ziek geweest en daardoor als 'zwakste schakel' onderaan in de pikorde gekomen.

Hans vertelde aan het einde van deze dierenzegen, dat hij ooit aan iemand had geantwoord op diens vraag hoe lang deze zegen het ‘hield’, dat de houdbaarheidstijd één jaar is. “Van harte welkom dus volgend jaar op 4 oktober!”, zowel in Megen als in 's-Hertogenbosch (en diverse andere plaatsen in Nederland).

webdesign: Artis.