'Handen uit de mouwen'

dinsdag 22 maart 2016

De afgelopen jaren is er in Nederland een groeiende belangstelling om in te treden bij de franciscanen. Vorig jaar legden vier nieuwe broeders hun tijdelijke geloften af. Momenteel zijn er enkele jonge mannen die erover denken om franciscaan te worden en als 'postulant' meeleven in communiteiten. Deze rubriek laat geïnteresseerden en nieuwe broeders aan het woord. Hoe beleven zij de 'ingroei' in de orde? Wat is hun toekomstperspectief? Een tweede bijdrage komt van Hans-Peter Bartels. Hij legde vorig jaar augustus zijn tijdelijke geloften af en woont in het minderbroedersklooster in Megen. Foto: Hans-Peter Bartels in de binnentuin van het Megense minderbroedersklooster (foto: Désirée Meulemans).

Mijn werkzaamheden zijn: gastenwerk, communicatie, educatie. Ik houd mij, samen met broeder Loek Bosch, bezig met het ontvangen en begeleiden van de gasten. Ik onderhoud websites rond de communiteit, ben redacteur voor het Franciscaans Maandblad en geef des- gewenst kritisch commentaar op teksten voor folders of nieuwsbrieven. Verder ontwikkel ik met de Franciscaanse Beweging educatiemateriaal en ik geef af en toe Duits op een scholen- gemeenschap. Na de zomer ga ik verder met de lerarenopleiding Duits, waarmee ik in mijn postulaat was begonnen.

Vissersbootjes 
Een spiritualiteit van 'handen uit de mouwen'. Die past bij mij. Laat mij maar bezig zijn, het liefst met andere mensen. Dankzij onze spiritualiteit kan ik dat inkleuren: mensen helpen - een beetje - meer mens, meer zichzelf worden. De taken die ik mag vervullen sluiten daar naadloos bij aan. Maar ik ken mezelf: ik moet oppassen dat ik niet almaar door ga. Ik heb diep respect voor Clara en haar contemplatieve levensvorm en wens me meer 'Clara' toe ... Ik ervaar steeds sterker dat broeders net vissersbootjes in een haven zijn: soms drijven ze van, soms naar elkaar, soms schuren ze en soms botsen ze behoorlijk, maar ... de voorsteven ligt uiteindelijk altijd in dezelfde richting. In de toekomst hoop ik mijn taken verder uit te bouwen en ik hoop (als 'germanofiele' leraar Duits kan het niet anders) een rol te spelen in een intensievere samenwerking met de Duitse provincie van de franciscanen. Ik heb lang over een kloosternaam nagedacht. De keuze het niet te doen, deed me nadenken over mijn naam: Hans-Peter / Johannes-Petrus: De Heer is genadig, een rots om op te bouwen. Dat Godsbeeld wil ik graag helpen uitdragen!
 
Overal thuis 
Ik ben geïnspireerd door een tekst (XV) uit de 'Fioretti', verhalen over Franciscus, waarin hij Clara en een medezuster uitnodigt in Portiuncula bij Assisi te komen eten. Er ontstaat daar energie, waardoor broeders, zusters én mensen uit Assisi gesterkt worden. Dat zie ik ook gebeuren met mijn medebroeders, onze Megense zusters, onze gasten en mijzelf. Een zeer inspirerende tekst voor een gastenbroeder! Verder ben ik ontzettend blij dat er in onze provincie - en de Duitse - toekomstplannen gesmeed worden. Dat inspireert! Van het noviciaatsjaar in Duitsland is me boven alles bijgebleven hoeveel verschillende culturen en leeftijden er in de orde zijn; we zijn één en je komt overal thuis. Dat is mooi!
 
Hans-Peter Bartels ofm
 
Verschenen in Franciscanen.nl, maart/april 2016.

webdesign: Artis.