Roeping – een meditatieve tekst

(Uit het parochieblaadje van de kapucijnen in Breda)

Iedereen wordt geroepen om een weg te gaan,
een unieke weg die alleen hij of zij kan gaan.
Wij kiezen niet de weg. De weg kiest ons.
Vraag is of wij die weg werkelijk gaan,
of dat wij hem links laten liggen en ons eigen pad banen.
Dat laatste lijkt veel romantischer en spectaculairder.
De bijbel is daarover echt heel resoluut:
Wie eigen wegen gaat, zal verdwalen;
wie de weg gaat door God ontworpen, zal zijn einddoel bereiken.

Hoe kom je er achter wat jouw weg is?
Simpelweg door te luisteren naar Degene die de weg voor jou ontworpen heeft.
Jouw wegbereider spreekt vele talen:
de taal van je hart,
de taal van je talenten,
de taal van mensen die je ontmoet,
de taal van het evangelie,
de taal van de kerk,
de taal van je gelovige intuïtie,
de taal van je gebed.
Op een gegeven moment monden al die talen uit in één enkel woord:
dit is jouw weg, ga die, goede reis.

Die weg van je roeping zal veel avontuurlijker, boeiender, verrassender, wonderlijker zijn
dan welke weg ook die je zelf zou willen kiezen.
Maar laat je niet om de tuin leiden door schijn, door toejuichingen en zelfinbeelding.
Je krijgt onherroepelijk te maken met het kruis.
Ga het niet uit de weg, ga er doorheen.

(Vrij naar Dag Hammarskjöld, de tweede secretaris-generaal van de Verenigde Naties die op 18 september 1961 tijdens een vredesmissie samen met zijn vijftien metgezellen omkwam bij ene mysterieus vliegtuigongeluk in Ndola, in het huidige Zambia, Afrika)